Vervolg verhoren BPOC – Politie Verklaring 16

Gespiegeld van Buiten Parlementaire Onderzoeks Commissie.

Transcriptie 16, Januari 2021

Mijn naam is …. En ik ben sinds 7 jaar politieagent. Ik leg bij u een verklaring af omdat het stilzwijgen rondom de misstanden bij de politie verbroken moet worden. Binnen de politieorganisatie zelf zeggen ze wel dat aan misstanden gewerkt wordt, maar niets is minder waar. Er zijn misstanden van allerlei aard. Ik stel voorop dat veel misstanden er al waren. Die zijn zichtbaarder geworden door de coronacrisis. Andere misstanden, zoals het geweld, zijn exponentieel toegenomen sinds de crisis, maar zaten wel al in het ‘DNA’ van de organisatie.

Ik noem u wat alledaagse voorbeelden, waar niemand binnen de organisatie meer van opkijkt, maar die langer dan 15 jaar geleden nog uitzondering waren:

  • Mensen die aangifte tegen een agent komen doen minimaal uren, maar vaak de hele dag laten wachten, en hen vervolgens mededelen dat er niemand beschikbaar is om de aangifte op te nemen, en ze het maar digitaal moeten doen.
  • Mensen van wie de aangifte tegen een agent wel wordt opgenomen intimideren, en zelfs bedreigen met aanhouding, omdat de overtreding van de agent waarvoor men aangifte komt doen, bijvoorbeeld geweld, door hen zelf is uitgelokt. Veel mensen zien dan van aangifte af. Er wordt geregeld zelfs tot aanhouding van die persoon overgegaan, waarna ze de persoon na 24 uur weer laten gaan omdat ze niets hebben om de persoon vast te houden.
  • Speciale WhatsAppgroepen maken, om een collega die ‘eruit ligt’, bijvoorbeeld omdat hij tegen het huidige regeringsbeleid is, maar voor de crisis ook om andere redenen, onderling te vernederen en pesten. Zo’n (nietsvermoedende) collega wordt dan uitgenodigd lid te worden van de groep, en ziet vervolgens wat er over hem gezegd wordt. Bedreiging, vernedering, seksuele intimidatie, er is geen grens aan wat je binnen zo’n groep aantreft, en het gaat van kwaad tot erger.
  • Arrestanten de hele dag en vaak ook de nacht in een dronkenmanscel zetten zonder toilet, en hen geen toegang geven tot een toilet, ook niet wanneer daar om gevraagd wordt, met vaak alle gevolgen van dien.
  • Bedreiging en intimidatie van arrestanten tijdens een verhoor. Voorbeeld: we hadden een man die was aangehouden op een demonstratie tegen de coronaregels. Zijn vrouw was ook op de demonstratie, maar die had kans gezien op tijd de locatie te verlaten, haar man was gebleven. Hij werd bedreigd met aanhouding van zijn vrouw. De man gaf aan dat zij twee kleine kinderen, kleuters, thuis hadden. Opmerking van de agent: “dan zijn die klotekoters vannacht alleen. Je vrouw niet. Die brengen we een bezoekje in haar cel, zodat ze warm blijft”.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden. (Verklaarder stopt, slikt, en gaat huilen) Korte pauze. Hervatting: Terwijl ik u dit vertel, besef ik het afschuwelijke van waar ik in terecht ben gekomen, en wat er van de politieorganisatie geworden is. Wat ik u zojuist vertel is alledaagse kost.

Sinds de crisis komt daar het geweld tegen demonstranten bij. Geweld geïnitieerd door de leiding. En dan vervolgens de zaken volledig omkeren in de media, en door mensen zoals Rutte, die de demonstranten de schuld geven van escalatie en geweld. We zijn gewoon een soort gelegaliseerde knokploegen geworden, niet alleen tijdens demonstraties, maar ook op straat. We doen maar, en komen er mee weg, want de leiding keurt het goed.

Alle ethiek en regels zijn overboord gegooid. In dictaturen komen ze er tenminste nog voor uit, daar is elk politiegeweld toegestaan. In Nederland wordt hypocriet beweerd dat we een geweldig korps hebben. Nou, van dat geweldige korps van vroeger is niets meer over!

Ik voel mij geestelijk mishandeld. Ik word gedwongen vreedzame demonstrantenen overtreders van de maatregelen met geweld aan te houden, te mishandelen dus. Ik voel mij gemanipuleerd, ik word bedreigd met ontslag, geïntimideerden vernederd door collega’s. Ja, ik ben zo’n agent waar zo’n WhatsAppgroep van is aangemaakt door mijn zogenaamde collega’s, die het woord collega niet waard zijn. Ik leef in een soort droomwereld, alsof het niet waar is wat mij overkomt. Wanneer ik het dan aan u vertel treft het mij als een mokerslag. Ik wil nu graag een einde maken aan dit verhoor, want ik trek het emotioneel niet meer. (Verklaarder huilt) Tot slot zeg ik u dat ik mij ziek gemeld heb. Ik zoek, buiten de organisatie om, een therapeut.

Aanvulling maart 2021: Ik geef toestemming mijn verklaring schriftelijk te publiceren. Wanneer er een werkelijk, veilig en onafhankelijk onderzoek komt, mogen de beelden van mijn verklaring eventueel gebruikt worden. Nu voelt dat niet veilig.

*Deze verklaring is op schrift gesteld aan de hand van het mondelinge verhoor. Omdat gebruik is gemaakt van transcriptiesoftware kan er sprake zijn van taal-en/of spellingsfouten, waarvoor onze excuses.

Bron: https://bpoc2020.nl/