Verhoren BPOC – Politie Verklaring 34

Gespiegeld van Buiten Parlementaire Onderzoeks Commissie 2020.

Transcriptie 34, Maart 2021:

Mijn naam is…. U vraagt mij waarom ik een verklaring bij de BPOC2020 afleg. Het antwoord is even eenvoudig als schandalig. Wanneer ik mijn verhaal bij een vertrouwenspersoon ga doen komt dat bij de leiding terecht. Van werkelijke vertrouwelijkheid is geen enkele sprake. Ik kan dan net zo goed direct naar de leiding stappen. Ik kan u hier vertellen dat ik dan meteen op non-actief zal worden gesteld en er uiteindelijk ontslag volgt. Het is bedroevend hoe het er binnen mijn eenheid aan toe gaat.

De wijk waar ik werk is niet de beste wijk van de stad. Er wonen veel jongeren uit arme gezinnen. Deze jongens en meisjes hebben niets anders dan elkaar en ontmoeten elkaar op straat. Dan hangen ze rond, draaien muziek en maken ongein. Naar school kunnen ze niet door de regels dus zijn ze een groot deel van de dag op straat. Bijna elke dag is het hommeles. We surveilleren in die wijk en spreken die groepen aan omdat ze met zijn allen op een veld zitten te eten zonder afstand te houden. Dat loopt altijd uit de hand want die jongens en meisjes zijn niet op hun mond gevallen.

Op een middag spraken we weer een groep aan die op dat veld zat. Eerst negeerden ze ons. Op zeker moment pakte mijn collega een jongen bij zijn arm. De jongen duwde geïrriteerd de hand van mijn collega van zijn bovenarm. Mijn collega reageerde als door een wesp gestoken, draaide jongen op zijn buik en deed hem de boeien om terwijl hij schreeuwde dat hij was aangehouden en de jongen om een reden die mij totaal ontging hard in zijn nek stompte terwijl de jongen schreeuwde van pijn. Vervolgens liep het volledig uit de hand want de andere jongens en meisjes gingen zich ermee bemoeien. Ik had geen andere keus mijn collega te ontzetten en de wapenstok te trekken, die ik gelukkig niet hoefde te gebruiken. Intussen had mijn collega zijn vuurwapen getrokken. Hij trilde van woede en riep dat hij ze ‘allemaal door hun lelijke bruine moslimkoppen’ zou schieten wanneer ze nog één stap zouden doen. Intussen had ik assistentie gevraagd en die arriveerde in een arrestantenbus. We hebben 12 jongens en meisjes in de leeftijd van 13 tot 17 jaar opgepakt. Het was echt onwerkelijk. Op het bureau zijn ze behandeld als honden, een ander woord heb ik er niet voor. De meisjes werden seksueel geïntimideerd met schunnige opmerkingen. Een arrestantenbewaarder is een cel van een meisje van 16 ingegaan en vroeg haar of ze van ‘lange latten’ hield. Zoja, dan had hij er wel één voor haar. Het meisje huilde en was doodsbang. Mijn collega’s lachten en vonden het blijkbaar erg grappig. Ik heb toen ingegrepen en heb ze de cel uit gestuurd en het meisje gekalmeerd.

Er is vervolgens met dit incident niets gedaan. Het meisje en haar ouders hebben een klacht ingediend maar de betrokken agentenen de bewaarder ontkenden. Ik heb het incident wel bevestigd maar werd er door de leiding en collega’s van beschuldigd ‘mee te liegen met die kankerlijers.’ De klacht is afgewezen.

Tot op de dag van vandaag gaat de politie door met surveilleren en jagen op deze jongeren die samenscholen en de avondklok overtreden. Ik zie ze nog bijna dagelijks binnenkomen met aangehouden minderjarige jongeren. Het is diep verdrietig. Op het bureau worden ze vervolgens weer vernederd en uitgescholden. De arrestantenbewaarder die ik eerder noemde is gewoon nog in functie en houdt zich op bij de cellen waar meisjes in zitten. Ik gruw ervan. Deze man moet worden ontslagen en vervolgd.

En dit vindt plaats op een politiebureau waar mensen veilig zouden moeten zijn. Op straat zijn die jongens en meisjes veiliger dan op het bureau. Ik heb een bureaufunctie gekregen omdat ik volgens de leiding ‘de veiligheid van collega’s in gevaar heb gebracht.’

Tot slot meld ik u hier dat collega’s in de systemen kijken en gegevens inzien die ze niet mogen inzien. Er wordt gehandeld met die gegevens dat weet ik zeker. Dat heet in juridisch jargon computervredebreuk. Die agenten zijn corrupt. Het is niet ondenkbaar dat ik herkend word aan de hand van deze situatie. Ik geloof echter niet dan ze er dan iets mee doen omdat het anders allemaal naar buiten komt. Het bureau is een gesloten bastion waar collega’s elkaar allemaal de hand boven het hoofd houden.

Aanvulling maart 2021: Deze verklaring mag voor nu alleen schriftelijk en anoniem gepubliceerd worden.

*Deze verklaring is op schrift gesteld aan de hand van het mondelinge verhoor. Omdat gebruik is gemaakt van transcriptiesoftware kan er sprake zijn van taal-en/of spellingsfouten, waarvoor onze excuses.

Bron: https://bpoc2020.nl/politieverhoren/.