Verhoren BPOC – Politie Verklaring 35

Gespiegeld van Buiten Parlementaire Onderzoeks Commissie 2020.

Transcriptie 35, Maart 2021:

Ik heb altijd al diender willen worden. Toen ik de kans kreeg om de opleiding te gaan doen heb ik die met beide handen aangegrepen. De opleiding was mooi al viel het mij wel tegen dat je nauwelijks leert te communiceren met de burger. Er wordt je wel geleerd dat geweld een laatste redmiddel is en je dan zo laag mogelijk in moet steken.

Wanneer u mij vraagt waarom ik bij deze commissie een verklaring afleg moet ik helaas antwoorden dat het politiekorps zo door en door onbetrouwbaar is dat ik weet dat elke verklaring die ik afleg bij een vertrouwenspersoon of de leiding onmiddellijk tot grote moeilijkheden zal leiden voor mij.

Ik weet dat omdat ik dat bij een collega heb zien gebeuren. Dat ging als volgt: Mijn collega was als ME-er ingezet op het Malieveld in Den Haag op 14 maart 2021. Ik was daar als agent. U heeft de beelden waarschijnlijk wel gezien. Demonstranten werden daar letterlijk in elkaar geslagen toen ze op de grond lagen en geen tegenstand boden. En ik kan u vertellen dat de meeste ME-ers die daar waren dat met plezier deden. Daarover later in mijn verklaring meer. Mijn collega heeft geweigerd demonstranten te slaan door zich voortdurend op de achtergrond te houden. Het enige fysieke contact dat hij maakte was het wegduwen van demonstranten het veld af. De aanwezige commandant heeft dat gezien en heeft daar een zaak van gemaakt bij de leiding. Die jongen is op het matje geroepen en mag geen dienst meer doen als ME-er. Bovendien heeft hij als agent een groot probleem omdat hij door al zijn collega’s met de nek wordt aangekeken. Hij wordt continu genegeerd wat gevaarlijke situaties oplevert wanneer hij met een collega op straat is.

Ik ga u nu iets vertellen waaraan ik ernstig heb getwijfeld of ik het zou doen omdat de impact levensgroot is. Maar ik heb geconstateerd dat ik niet anders kan omdat het een taboe is binnen het politiekorps en dat doorbroken moet worden. Het is ook levensgevaarlijk voor die collega’s maar vooral voor de burgers. Er is sprake van middelengebruik door collega’s die ingezet worden als ME-er. Ik weet zeker dat collega’s in beslag genomen middelen achterover drukken die ze later zelf gebruiken. Niet alles maar steeds een klein deel van de hoeveelheid die bij een verdachte is aangetroffen zodat het niet opvalt. Het gaat dan met name om cocaïne en amfetamine. Amfetamine wordt ook wel speed genoemd. De verdachte weet niet dat dit gebeurt. Wanneer hij later hoort hoeveel er zou zijn aangetroffen en hij ziet dat het minder is dan hij dacht is hij allang blij natuurlijk want minder aangetroffen drugs betekent minder problemen zo is de redenatie van die mensen.

Stelen van drugs is een wijdverbreid verschijnsel, zeker in middelgrote en grote steden. Het is algemeen bekend maar er wordt letterlijk niets aan gedaan. Ik heb collega’s dat zien snuiven vlak voordat ze als ME-er werden ingezet op 14 maart. Speed heeft als eigenschap dat het direct werkt wanneer je het snuift. Speed kan wanen veroorzaken en maakt agressief. Het excessieve geweld wat er toegepast is op die dag is dan beter te plaatsen, want die collega’s gingen helemaal door het lint. Ook ben je minder snel vermoeid. Iedereen die met een kennersoog naar de beelden kijkt op het Malieveld ziet dat dit geen normaal gedrag is. Wanneer een burger dit gedrag vertoont wordt er direct aan middelengebruik gedacht.

Wanneer we een burger aanhouden wegens een geweldmisdrijf mag die getest worden op alcohol en drugs. In veel gevallen test zo’n persoon positief. Ik vind dat agent en die ingezet gaan worden bij hoog-risico situaties standaard getest moeten worden op middelengebruik. Want dit is levensgevaarlijk. Iemand die heeft gesnoven kent geen grenzen meer. Arrestanten worden geschopt en geslagen, ook in de arrestantenbus. Ik zie die collega’s naderhand. Ze zitten dan in de kleedkamer te tandenknarsen, ze zitten hevig te zweten en ze zijn vaak duizelig, allemaal symptomen van speedgebruik. Ik ben er voor opgeleid de symptomen te herkennen.

Op 14 maart was trouwens niet de eerste keer dat ik het geconstateerd heb, maar eerder was het op basis van de symptomen dat ik het sterk vermoedde maar op 14 maart heb ik het gezien. Dat is toch anders. Ik was zo verbijsterd en van slag dat ik er niets van gezegd heb. Het zou trouwens niets uitmaken. Ook niet wanneer ik het meld. Met klokkenluiders hebben ze niets op in het korps. Je wordt dan volledig afgebrand of zelf als verdachte aangemerkt om je de mond te snoeren. Het korps is er een meester in misstanden binnenskamers te houden. Wanneer er toch iets uitlekt is het ‘een incident’. Middelengebruik moet worden uitgeroeid. Die jongen uit Aruba, Mitch Henriquez, die in 2015 in den Haag overleden is tijdens zijn arrestatie, zou nog geleefd hebben wanneer er geen middelen zouden zijn gebruikt. Ik ken die collega’s. En heb je er iets over gehoord in de pers? Natuurlijk niet, dit wordt zorgvuldig onder de pet gehouden.

Ik voorspel nu het volgende. Wanneer er naar aanleiding van deze verklaring veel ophef ontstaat is dat niet omdat de politieleiding zich zorgen maakt over het middelengebruik. Ze gaan direct over op het verdacht maken van de boodschapper, van u als commissie, en zullen categorisch ontkennen. Denk er goed over na of u mijn verklaring plaatst want in het gunstigste geval wordt u belachelijk en verdacht gemaakt maar het is niet ondenkbaar dat ze u oppakken. Want dit soort verhalen willen ze koste wat kost ontkrachten.

Aanvulling maart 2021: U mag mijn schriftelijke verklaring anoniem plaatsen.

*Deze verklaring is op schrift gesteld aan de hand van het mondelinge verhoor. Omdat gebruik is gemaakt van transcriptiesoftware kan er sprake zijn van taal-en/of spellingsfouten, waarvoor onze excuses.

Bron: https://bpoc2020.nl/politieverhoren/

Bezoek ook: https://www.youtube.com/channel/UCzBTOlq2SlV4TFYV1aaAuow.