Verhoren BPOC – Politie Verklaring 37

Gespiegeld van Buiten Parlementaire Onderzoeks Commissie 2020.

Transcriptie 37, Februari 2021:

Ik ben politieagent sinds 2012.

Ik heb niet lang na hoeven denken toen ik zag dat jullie gewetensbezwaarde agenten zochten. Mijn geweten luchten bij de leiding of vertrouwenspersonen is niet mogelijk, omdat datgene wat mij bezwaard gewoon beleid is wat wij als agenten uit moeten voeren.

Ik zeg ‘gewoon beleid’ maar zo gewoon is het niet dat je opdracht krijgt maximaal in te zetten op geweld tegen demonstranten en burgers die één of andere maatregel overtreden en niet volledig meewerken. Dit is geen zero tolerance meer dit is ingrijpen voordat er ook maar iets gebeurd is. En dan doel ik vooral op demo’s.

Wat een paar jaar geleden nog ondenkbaar was is nu heel gewoon. Het begon al bij de boerenprotesten. Terugkijkend was het toen al beleid om elk serieus protest tegen overheidsbeleid met harde hand de kop in te drukken. Ik was daar zelf trouwens niet bij betrokken. Ik heb daar wel stomverbaasd naar gekeken.

Demonstratierecht is een woord waar op de werkvloer en door de leiding om gelachen wordt. Volgens de commandant die ons als ME aanstuurt, want ik ben ook ME-er, hebben demonstranten maar één recht, en dat is‘een knuppel in hun nek wanneer ze niet onmiddellijk oprotten wanneer wij dat omroepen’. Ik zie u verbaasd kijken maar het is echt waar.

Ik zie mensen op social media zeggen dat we toch een eigen keuze hebben. Dat is zo maar je wordt er langzaam maar zeker in meegezogen. Ik zal dat uitleggen.

Wanneer je als ME-er wordt ingezet bij een demonstratie en je deelt de eerste tik uit komt het voor dat die persoon zich verdedigt en jou bijvoorbeeld een hoge trap geeft. Vanaf dat moment ga je in de zelfverdedigingsmodus en sla je terug. Ik heb nooit excessief geweld gebruikt, maar ben wel onnodig begonnen met geweld, in opdracht van de commandant. En ook dat is not-done volgens de politiewet en volgens mijn geweten.

Collega’s die ik in zie hakken op demonstranten en volledig door het lint gaan hebben een probleem met hun agressiebeheersing. Maar ze doen dat wel in opdracht. Ze worden er gewoon op uitgezocht. Dat zijn meestal jonge jongens die nooit op de opleiding toegelaten hadden mogen worden.

Maar ook wat ik gedaan heb is geen enkel excuus voor. Ik heb geweld gebruikt tegen demonstranten, tegen jonge meisjes en jongens die niets anders deden dan gebruik maken van hun demonstratierecht. Er is nooit een reden om zo in te slaan op mensen als wij op het Museumplein hebben gedaan. En dan de onverantwoordelijke wijze waarop collega’s met paarden dwars door de menigte reden. Dat is vragen om ernstig gewonden. En die zijn dan ook gevallen.

De klachten van burgers stromen binnen, ook van burgers die gewoon op straat zijn aangehouden of onheus zijn behandeld. Het is belachelijk dat het korps de klachten die tegen ze worden ingediend zelf afhandelt. Wanneer een agent op ambtseed iets verklaard heb je als burger geen schijn van kans. En collega’s houden elkaar de hand boven het hoofd.

Ik geef u eenvoorbeeld wat ik heb meegemaakt:

Twee collega’s hadden een jongen die de avondklok overtrad met geweld aangehouden. Volgens de klacht van die jongen waren ze volledig onverwacht tot aanhouding overgegaan, schreeuwend dat hij hen beledigd zou hebben. Die collega’s hebben op ambtseed verklaard dat die jongen ze uitgescholden had. Later maakte ze er lol over dat zo’n ambtseed wel handig was, en dat die jongen het voortaan wel uit zijn hoofd zou laten de avondklok te overtreden. “Gooi het gewoon op belediging wanneer ze alleen zijn, dan hebben ze geen getuigen”, zei mijn collega,“en dan hebben ze geen schijn van kans wanneer we dat op ambtseed verklaren”. Dat wordt gewoon openlijk gezegd, waar leidinggevenden bij zijn.

En alles wordt verborgen en onder het tapijt geveegd. Wanneer er toch iets uitlekt zijn het zogenaamd uitzonderingen. De leugens die ik hoor van bewindspersonen die reageren op het politiegeweld zijn onvoorstelbaar. En de leidinggevenden liegen mee. Dus waarom zou je als agent niet liegen over wat er gebeurt? Het is een vrijbrief om te doen wat je wilt, vooral tegen demonstranten en mensen die zich niet aan de coronaregels willen houden. Verklaar op ambtseed wat je maar wilt, en je bent ervan af. Het is een totale wetteloosheid. Dat is het politiekorps vandaag de dag.

Aanvulling maart 2021: Deze verklaring mag schriftelijk en anoniem gepubliceerd worden.

*Deze verklaring is op schrift gesteld aan de hand van het mondelinge verhoor. Omdat gebruik is gemaakt van transcriptiesoftware kan er sprake zijn van taal-en/of spellingsfouten, waarvoor onze excuses.

Bron: https://bpoc2020.nl/politieverhoren/.